Στο βίντεο, ο αφηγητής λέει: «Δεν υπάρχει πλέον χρόνος. Δεν έχουμε άλλα κρεβάτια για να μπορούν να νοσηλευτούν οι ασθενείς, αναγκαζόμαστε να επαναχρησιμοποιούμε τον εξοπλισμό ατομικής προστασίας, επειδή είναι σπάνιος και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι κατάλληλος. Βρισκόμαστε σε συνεχή κίνδυνο, γνωρίζουμε ότι διακινδυνεύουμε καθημερινά την εξάπλωση του κορονοϊού και ζούμε με τον φόβο ότι θα τον μεταφέρουμε στα σπίτια μας.

Δεν υπάρχει πλέον καν χρόνος ούτε για να κλάψουμε, ακόμη και μετά το πέρας μιας μακράς εξαντλητικής βάρδιας. Βλέπουμε έναν θάνατο που δεν έχει την αξιοπρέπεια να γιορτάζεται. Άνθρωποι χωρίς συναισθήματα.

Δοκιμαζόμαστε, είμαστε λίγοι, στο νοσοκομείο και εκτός αυτού.

Πηγαίνουμε στα σπίτια των ανθρώπων σαν στρατιώτες στο μέτωπο, χωρίς προστασία, σε μια περίοδο που δεν μπορούν να ικανοποιηθούν τα τεράστια αιτήματα για περίθαλψη. Είμαστε μόνοι.

Εάν δεν σταματήσουμε αυτή την χιονοστιβάδα, θα πληρώσουμε το μεγαλύτερο τίμημα: την αποτυχία ολόκληρου του συστήματος και όλων εκείνων που έχουν αξία για να ζει κανείς.

Χρειαζόμαστε νοσοκομεία, προσωπικό. Αμέσως. Τώρα. Όχι αύριο.

Χρειαζόμαστε ειδικευμένους επαγγελματίες. Χρειαζόμαστε επίσης τους αγαπητούς πολίτες.

Κλειστείτε στα σπίτια σας. Κάθε έξοδος ανοίγει την πόρτα στον ιό.

Δεν μπορούμε πλέον να το αντέξουμε. Δεν υπάρχει πλέον χρόνος».